Close

Waarom in elk cosmeticaproduct bewaarmiddelen zitten.

Waarom in elk cosmeticaproduct bewaarmiddelen zitten.

Heb je je ooit al eens afgevraagd hoe het komt dat je verzorgingsproducten zo lang kan bewaren? Denk bijvoorbeeld aan afgelopen zomer: bij een buitentemperatuur van 37 graden en een binnentemperatuur die soms ook hoog opliep, bleven de potjes crèmes en tubes zonnemelk mooi stabiel en fris. En dat ondanks het feit dat ze water bevatten en dus voor bederf vatbaar zijn. Dat je verzorgingsproducten fris en stabiel blijven, hebben ze te danken aan bewaarmiddelen, stoffen waarvan meer en meer consumenten angst gekregen hebben. Waarschijnlijk komt die angst voort vanuit het feit dat er jarenlang krachtige bewaarmiddelen gebruikt werden die naar ronkende namen als methylisothiozolinone en methylchloroisiothiozolinone luisterden: een soort van bulldozers die mogelijke microben met grote kracht platwalsten. Met alle gevolgen vandien voor je huid, want heel wat mensen kregen door deze bewaarmiddelen last van allergie, serieuze huidirritatie of zwellingen en daardoor moest men op zoek naar andere middelen die onze crèmes konden bewaren.

Jarenlang werden er krachtige bewaarmiddelen gebruikt die naar ronkende namen als methylisothiazolinone en methylchloroisiothiazolinone luisterden: een soort van bulldozers die mogelijke microben met grote kracht platwalsten. Met alle gevolgen vandien voor je huid, want heel wat mensen kregen door deze bewaarmiddelen last van allergie, serieuze huidirritatie of zwellingen

Over parabenen en phenoxyethanol

Enter de parabenen die waarschijnlijk iedereen, al was het maar bij naam, kent. Omdat uit wetenschappelijk onderzoek bleek dat het effect van parabenen op de gezondheid wat twijfelachtig was, werden ook deze bewaarmiddelen aan de kant geschoven ten voordele van een stof die we tegenwoordig in heel wat gangbare cosmetica terugvinden: phenoxyethanol. Dat is een stof die je ook in de natuur kan terugvinden, maar om cosmetica te bewaren wordt er een synthetische variant van gemaakt vanuit grondstoffen als ethyleen oxide: een stof waarvan aangetoond werd dat ze kankerverwekkend is. We kunnen dus alleen maar hopen dat er van deze ronduit ongezonde materie geen resten overblijven in onze gezichtscrème of bodymilk.

Phenoxyethanol is wel een efficiënte bewaarstof, want ze doodt bacteriën door ze aan te vallen op verschillende fronten: ze beschadigt het membraan van de micro-organismen waardoor die hun inhoud beginnen te lekken en hun bacteriële synthese van DNA en RNA en hun energiemetabolisme stilvalt. Daardoor gaan ze uiteindelijk dood. Nu blijft de vraag: hoe kan een stof die zo toxisch is voor levende micro-organismen dan toch oké zijn voor onze huidcellen? Stellen we deze vraag aan cosmeticaproducenten, dan zullen ze je vertellen dat alles afhangt van de concentratie van de bewaarstof. Zolang die beneden een zekere grens blijft,  zou ze veilig zijn voor onze huidcellen. Maar toch… phenoxyethanol wordt afgeraden voor verzorgingsproducten voor zogende moeders wegens niet veilig en ze wordt ook afgeraden voor gebruik in lipsticks. Wanneer we dit allemaal weten, kunnen we niet anders dan pleiten voor bewaarstoffen die écht natuurlijk zijn en ons product efficiënt bewaren, want je wilt ook geen beschimmelde boel in je potje.

Antimicrobiële stoffen

Veel natuurlijke bewaarstoffen zijn niet geregistreerd als dusdanig door officiële instanties en worden ook niet als echte bewaarstoffen erkend. Vandaar dat ze de naam antimicrobiële stoffen krijgen. De crèmes die deze stoffen bevatten worden dan ‘zelfbewarend’ genoemd. Heel bijzonder aan deze stofjes is dat ze niet alleen de groei van micro-organismen verhinderen, maar dat ze daarnaast ook huidverzorgende eigenschappen hebben. Stoffen als glyceryl caprylate, vlierextract en phenethyl acohol, die Marleen Maras van Enfleur in haar producten gebruikt, zorgen ervoor dat bacteriën of schimmels niet in je crème kunnen groeien en voegen tegelijkertijd verzorgende eigenschappen aan de crème toe. Zo reguleert glyceryl caprylate de vochthuishouding van je huid en voegt vlierextract krachtige, huidbeschermende antioxidanten toe. Deze antimicrobiële stoffen dragen dus het beste van twee werelden in zich.

De keerzijde van deze natuurlijke bewaarstoffen is dat je als producent veel meer moeite moet doen om je product goed bewaarbaar te maken. De cocktail van de hierboven beschreven antimicrobiële stofjes moet je zien als een dam tegen schimmels en bacteriën: die dam kan breken als je product teveel en te vaak gecontamineerd raakt, bijvoorbeeld als je dagelijks met je vinger in een open cosmeticapotje gaat. Voor natuurcosmeticaproducenten is het daarom heel belangrijk dat hun producten worden gemaakt met steriel water en dat ze in steriele, liefst airless verpakkingen worden bewaart. Op die manier kan je het product heel lang bewaren zonder dat de gezondheid van je huid in gevaar komt.

De moraal van dit verhaal: vermijd bulldozer bewaarmiddelen als methylisothiozolinonemethylchloroisiothiozolinone en phenoxyethanol en kies voor producten die gebruik maken van antimicrobiële stoffen en een airless verpakking.

 

 

Deze tekst is een bewerking van de tekst ‘Natuurlijke bewaarmiddelen: hoe zit dat nu?’ van Marleen Maras.

 

Reageer

Your email address will not be published. Required fields are marked *